Gdynia, ulica Zakopiańska 12,
ogród w willi państwa
Stefanowiczów,1933 rok

źródło archiwum rodzinne
p. prof. Janiny Stefanowicz-Schmidt





Willa na wzgórzu




Na wzgórzu, z widokiem na morze i panoramę miasta przy ulicy Zakopiańskiej 12 Jan Stefanowicz buduje swój pierwszy rodzinny dom, dwukondygnacyjną, modernistyczną willę, o przestronnych, jasnych wnętrzach, przeszklonych fasadach i funkcjonalnej strukturze. Dom jest całkowicie drewniany, łącznie z konstrukcją nośną i ścianami zewnętrznej, otynkowanej na biało elewacji. Z jednej strony bryła budynku graniczy z ulicą i sosnowym lasem, z drugiej otwiera się przeszkleniami na ogród, schodzący tarasami ze skarpy, z widokiem na miasto i zatokę, aż do Helu. Tuż przy domu, na obszernym trawniku znajduje się basen z pergolą, biegnącą wzdłuż jednego z jej brzegów. W głębi usytuowane są: altana, szklarnia, niewielki sad i ogród warzywny.  „Ogród był cudowny – wspomina Pani Janina. – pełen zakamarków i ukrytych przejść, służących naszej trójce i trójce dzieci naszego sąsiada, pana Filara, do przeróżnych szalonych zabaw. Śniłam o nim i marzyłam przez całą okupację".

Parter, z własnym wyjściem do podcienia i ogrodu willi, architekt rezerwuje na pomieszczenia pracowni dla siebie i swojego zespołu. Pracują w nich młodzi architekci, kreślarze i sekretarka. Do pracowni przylega gabinet Jana, z zapewniającą mu prywatność łazienką. Na pierwszym piętrze usytuowana jest kuchnia, kredens oraz otwarta na salon, jadalnia z bawialnią. Do jadalni przylega korytarz, prowadzący do dwóch gościnnych pokoi i sypialni Marii z obszernym tarasem.

Salon był ogromny w oczach dziecka, z piękną mozaikową posadzką, z wielu gatunków egzotycznego drewna, które tato sprowadził z zagranicy, drewnianą boazerią na ścianach i kasetonowym sufitem (…), pełen światła wpadającego przez duże okna, wychodzące na ogród".

Drugie piętro mieści duży pokój dzieci oraz pokoje dla opiekunki, nauczycielki, gospodyni-kucharki i pokojówki. Na obu półpiętrach klatki schodowej, pierwszego i drugiego piętra domu, znajdują się łazienki, zsyp na brudną bieliznę prowadzący do pomieszczeń gospodarczych przyziemia (pralnia, kotłownia) i ukryte we wnękach ściennych szafki na bieliznę pościelową i ręczniki. Projekt odzwierciedla postawę twórczą architekta – minimalizm, pragmatyzm i dążenie do doskonałej organizacji przestrzeni.






Maria z Albertem
widok na Gdynię,
Zakopiańska 12, 1935

źródło archiwum rodzinne
prof. Janiny Stefanowicz-Schmidt




okupacja

1939_1945