Maria Padlewska
ok. 1918 roku
fot. z rodzinnych zbiorów






Maria


Wielką pasją Jana Stefanowicza, oprócz architektury i sztuki, są książki. Jan spędza w bibliotece Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej wiele godzin, nie tylko zawodowo, ale i prywatnie. Tam poznaje Marię z Padlewskich, córkę wybitnego polskiego architekta Józefa Padlewskiego.7 Łączą ich wspólne pasje i zainteresowania. Maria ma wiele talentów, jest uzdolnioną malarką, słuchaczką Akademii Sztuk Pięknych. Pani prof. Janina Stefanowicz-Schmidt (córka Jana i Marii) wspomina: „Mamę charakteryzowała wszechstronność, wrażliwość na piękno i kreatywność w wielu dziedzinach. Malowała piękne akwarele, projektowała kostiumy do domowych przedstawień teatralnych i balów charytatywnych, cudownie śpiewała. Cechowało ją doskonałe wyczucie smaku, widoczne zarówno w niej samej, jak i w kreowanym przez nią otoczeniu". Młodzi biorą ślub w Warszawie, w 1926 roku, w kościele św. Krzyża. W latach 1927-30 przychodzi na świat trójka dzieci państwa Stefanowiczów: Albert, Adam i Janina.


7 prof. Józef Padlewski polski architekt związany  z ośrodkami polonijnymi na terenie Rosji. Profesor rysunku i budownictwa na Politechnice i Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Twórca m.in. gmachu Stowarzyszenia Ekonomicznego - Gwardyjskiego w Petersburgu, czy budynków fabryki Lilpopa na Woli w Warszawie (ul. Bema 65)







Maria z mamą Olgą*, Warszawa około roku 1925 *Olga Ewelina von Reichardt Padlewska (1873–1941), żona Józefa Padlewskiego, malarka, uczennica Repina w Petersburskiej Akademii i Friedricha Fechra
w Monachium.
fot. z rodzinnych zbiorów prof. Janiny Stefanowicz - Szmidt, córki architekta






Maria Padlewska i Jan Stefanowicz
- czasy narzeczeńskie,  ok. 1926
fot. archiwum rodzinne
prof. Janiny Stefanowicz-Schmidt,
córki architeka





Albert


Pierworodny syn państwa Stefanowiczów, zwany pieszczotliwie Alikiem, przychodzi na świat 16 lipca 1927. Późniejszy żołnierz AK, absolwent szczecińskiej Akademii Medycznej i Politechniki Warszawskiej, członek zespołu prof. Zawadowskiego w warszawskim Zakładzie Radiologii Akademii Medycznej. Bezpodstawnie usunięty z pracy, w 1964 roku emigruje do Francji, a następnie do USA. W 1974 roku, w wyniku wieloetapowego procesu nostryfikacji dyplomu, uzyskuje prawo do wykonywania zawodu lekarza, przyznane mu przez Uniwersytet Stanu Nowy Jork. Albert mieszka i pracuje w Stanach do 1987 roku, kiedy to, ciężko chory, podejmuje decyzję o powrocie do Polski.